Մովսես Խորենացու «Ողբ» ստեղծագործությունը

Խորենացին տառապում է,որ հայոց աշխարհը դարձել է օտար նվաճողների թատերաբեմ, թալանվել է երկիրը, բարոյալքվել են մարդիկ, բանտարկվել են երևելիները, խախտվել են բարոյական նորմերը և ,ինքը չգիտի ու՞մ ողբա, թշվառ Մանուկ թագավորին,որ գահնկոց արվեց, թե՞ ինքն իրեն,որ կենցաղօգուտ պսակը վերցրին իրենից։Նա ասում է, որ հայ ժողովրդի ծանր կացությունը սկսվեց իր ուսուցիչների՝Մ․Մաշտոցի և Ս․Պարթևի մահից հետո։Մարդիկ շեղվեցին ճիշտ ճանապարհից,խաղաղությունը դարձավ հարաբերական,ժողովրդի հոգին չարացավ,բոլորը դարձան շահամոլ և եսասեր։Կաշառակերությունը տարածվեց ամբողջ հայոց ազգի մեջ։Կրոնավորները դարձան կեղծավոր և շահամոլ,աշակերտները՝ծույլ և անբան,ուսուցիչները ՝ինքնահավան և ինքնակոչ։Մի խոսքով, քաոս էր տիրում հայոց աշխարհում,իսկ Խորենացին այս ստեղծագործությամբ ողբում և խղճում է հայ ազգին։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s